John Banville – De zee

John Banville – De zee

Kunsthistoricus Max Morden keert terug naar het dorp aan zee waar hij als kind een vakantie doorbracht. De oude man probeert het verlies van zijn vrouw te verwerken en tegelijk een trauma uit zijn jeugd onder ogen te zien. Tijdens die zomervakantie lang geleden maakte Max kennis met de familie Grace. Ze leken wel uit een andere wereld te komen. Meneer en mevrouw Grace, met hun wereldwijze zelfverzekerdheid en directheid, waren anders dan alle volwassenen die Max kende. Maar het meest fascinerend waren zijn leeftijdgenoten, de tweeling van Grace: de stille, introverte Myles en de vurige, verleidelijke, brutale Chloe. Max leerde ze erg goed kennen, intiem zelfs, en wat volgde zou de rest van zijn leven bepalen.

John Banville - De zee
Uitgever: Eldorado
Jaartal: 2005
Bladzijden: 224
Vertaald door Jan Pieter van der Sterre
Genre: Psychologisch verhaal
Mijn mening:

 

Begin van het boek

Ze vertrokken, de goden, op de dag met die vreemde vloed. De hele morgen was onder een melkkleurige hemel het water gestegen en gestegen, had ongehoorde hoogten bereikt, met golfjes die voortkropen over uitgedroogd zand dat al jaren niet anders dan door regen nat geworden was, en kabbelde zelfs aan de voet van de duinen. (1e zin)

 

Mijn mening
Ik vond het een saai boek met lange zinnen, met allerlei bijvoeglijke bepalingen. Die lange zinnen werden vrij snel irritant. Ik heb het boek wel uitgelezen, maar ben niet van plan om snel weer een boek van John Banville te gaan lezen.

 

Samenvatting en boekomslag komen van de website van Bol.com

Geef een reactie