Alan Hollinghurst – Kind van een vreemde

Alan Hollinghurst – Kind van een vreemde

In de late zomer van 1913 logeert de jonge, aristocratische dichter Cecil Valance op het familielandgoed van zijn Cambridge-vriend George Sawle. Het weekend dat hij daar doorbrengt is vol verrassingen en verrukkingen voor de hele familie Sawle, maar in het bijzonder voor het zestienjarige zusje van George, Daphne, wanneer Cecil een gedicht aan haar opdraagt. Een gedicht dat een houvast voor een hele generatie zal blijken, een ode aan het oude Engeland dat op het punt staat voorgoed te veranderen. Het weekend zal de families Sawle en Valance aan elkaar binden in de lange en moeilijke eeuw die volgt.

Alan Hollinghurst - Kind van een vreemde
Uitgever: Prometheus
Jaartal: 2011
Bladzijden: 494
Mijn mening:

 

Mijn samenvatting

Ze had ruim een uur in de hangmat poëzie liggen lezen. Het was niet eenvoudig: ze dacht de hele tijd aan George, die terug zou komen met Cecil, en ze gleed steeds verder naar beneden, hoewel ze zich er half tegen verzette, totdat ze in een hoopje lag en het boek moeizaam boven haar hoofd moest houden. Het licht werd zwakker, en de woorden begonnen over de bladzijde te dansen. Ze wilde naar Cecil kijken, hem een poosje goed in zich opnemen voordat hij haar zag, aan haar werd voorgesteld en zou vragen wat ze las. Maar hij had waarschijnlijk zijn trein gemist of in ieder geval zijn aansluiting: ze zag hem in gedachten ijsberen over het lange perron van Harrow & Wealdstone en spijt krijgen dat hij was gekomen. Vijf minuten later, toen de ondergaande zon de lucht roze kleurde boven de rotstuin, begon het erop te lijken dat er iets ergers was gebeurd. Plotseling stelde ze zich voor, serieus en tegelijk opgewonden, dat er een telegram werd bezorgd, en hoe het nieuws werd doorverteld, zag ze voor zich hoe ze tamelijk hysterisch huilde, en hoe ze vele jaren later aan iemand de situatie zou beschrijven, nog steeds zonder precies te weten wat het slechte nieuws was geweest. (blz. 9)

In de late zomer van 1913 logeert de jonge, aristocratische dichter Cecil Valance op het familielandgoed van zijn Cambridge-vriend George Sawle. Het weekend dat hij daar doorbrengt is vol verrassingen en verrukkingen voor de hele familie Sawle, maar in het bijzonder voor het zestienjarige zusje van George, Daphne, wanneer Cecil een gedicht aan haar opdraagt. Een gedicht dat een houvast voor een hele generatie zal blijken, een ode aan het oude Engeland dat op het punt staat voorgoed te veranderen. Het weekend zal de families Sawle en Valance aan elkaar binden in de lange en moeilijke eeuw die volgt.

 

Mijn mening

★★☆☆☆ – onvoldoende
Het verhaal begon interessant. Daphne, een 16-jarig meisje, ontmoet Cecil, dichter en een vriend van haar oudere broer George. Ze wordt verliefd op hem. Als lezer kom je erachter dat Cecil nauwelijks belangstelling heeft voor Daphne, want hij heeft een stiekeme relatie met George. Na 100 bladzijden werd het verhaal minder interessant en trager. Inmiddels is de Tweede Wereldoorlog voorbij en daarin is Cecil overleden. Daphne is inmiddels getrouwd met de oudere broer van Cecil en is moeder van twee kinderen. De hele familie is een paar dagen bij elkaar, want er wordt een boek geschreven over Cecil. De schrijver wil familieleden vragen stellen over Cecil. Maar niet iedereen is blij om elkaar weer te zien en over Cecil te praten.

Ik ben halverwege gestopt met lezen. Het boek lag inmiddels al maanden op mijn nachtkastje en ik merkte dat ik steeds maar 1 hoofdstuk las en dan het boek weer weglag. Uiteindelijk heb ik besloten dat het verhaal me blijkbaar niet voldoende boeit om het boek uit te lezen.

 

Samenvatting en boekomslag komen van de website van uitgeverij Prometheus

Geef een reactie