De vorige twee delen van dit verhaal waren op 24 augustus en 24 september. Het klinkt alsof hij in een vrachtwagen zit. Stukken met rijden en stoppen wisselen elkaar af. Uiteindelijk staat het voertuig stil. Hij hoort deuren opengaan. Zijn cel wordt opgetild en uit het voertuig getild. Hij hangtLees verder…

Dit is een vervolg op de bijdrage “Onderweg naar ….” van 24 augustus. Hij zit nog steeds in het donker. Zo te voelen is hij niet meer op een boot. Het voelt alsof de snelheid hoog is. Hij hoort geluid: kedoek kedoek kedoek kedoek. Hij kan het geluid niet echtLees verder…

Twee weken gelden heb ik mijn eerste sollicitatiebrief verstuurd. Een school in de buurt is o.a. op zoek naar een klassenassistent voor de kleuterschool. Hier hoefde je geen kwalificaties voor te hebben. Handig, aangezien het proces om mijn diploma gewaardeerd te krijgen zo’n 6-8 weken gaat duren. Hopelijk lukt hetLees verder…

Nu ik alweer twee weken in Melbourne ben werd het tijd om een bankrekening te openen. Via een websitekon ik de banken vergelijken. Ik was op zoek naar een bank waar geen minimuminleg noodzakelijk is, waar geen minimumsaldo nodig, waar geen maandelijkse bijdrage betaald hoeft te worden, waar je eenLees verder…

Mijn tweede nacht in Melbourne voelde ik me alsof ik in de film “Lost in translation” was beland. In deze film is Bill Murray voor een conferentie of iets dergelijks naar Tokyo gevlogen. En daar heeft hij vreselijk last van jetlag en kan ‘s nachts totaal niet slapen. In deLees verder…

Nederland heeft o.a. met Australië een verdrag waardoor ik mijn wao-uitkering gewoon blijf ontvangen. Ik heb mijn nieuwe adres netjes doorgegeven en ruim een week voor vertrek kreeg ik een formulier van ze opgestuurd met daarbij een brief dat ik dit formulier binnen een maand ingevuld en voorzien van eenLees verder…

Maanden geleden kreeg ik van een van mijn beste vrienden de tekst van “Waltzing Matilda” gemaild, het onofficiële volkslied van Australië. Ik kan me herinneren dat onze tandarts in Enschede dit vroeger elke keer begon te zingen als ik bij hem in de stoel lag. O, wat vond ik datLees verder…

Onze verhuizing naar Australie is in volle gang. Begin mei zijn C. en ik naar Melbourne vertrokken. We hebben het daar druk gehad met het regelen van van alles: appartement, telefoon, internet, bankrekening. Ondertussen stond ons huis in Nederland te koop en na drie weken op Funda was het zowaar alLees verder…

Het is alweer een tijdje geleden dat ik een bijdrage voor mijn blog heb geschreven, maar dat komt omdat ik het met andere dingen druk had. Begin januari zou ik starten als gastouder buitenschoolse opvang. Dat gaat niet door. C. en ik gaan namelijk verhuizen. En wel naar Melbourne, Australië. C.Lees verder…

De Vierdaagse geeft me elk jaar weer een zomers gevoel. Het is dan druk in de stad, maar wel erg gezellig. Tijdens mijn studietijd woonde ik aan de Oranjesingel, boven het bedrijf van mijn vader. Op de dag van de intocht sleepten mijn vader, zijn personeelsleden en wij (de bewonersLees verder…

Oorspronkelijk geplaatst op tantetil.vkblog.nl op 8 februari 2007 Oude reacties: Bart / 08-02-2007 13:39Eindelijk…mooie eend, hoop dat-ie sneeuwklaar is :-)))Bij mijn besteleend vroren een keertje de ventilatieklepjes vast in geopende toestand. Het werd een helse barre tocht bij min 10 met sneeuwjachten over de afsluitdijk, verkleumd rolden we er uitLees verder…

Het is alweer een tijdje geleden dat ik iets heb geschreven over het aanleggen van onze warmtewanden. Het project loopt gelukkig ten einde. We zijn een tijdlang bezig geweest met het vlak maken van de muren. Dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Het was ook veel werk en helemaal niet leuk.Lees verder…